Επικοινωνία - Ραντεβού
210 7787650
emanousa@hotmail.com

Μπλέ ακτινοβολία : θα πρέπει να ανησυχούμε;

Blue-LightΚάθε φορά που κοιτάζετε μια οθόνη για ώρες , είτε πρόκειται για υπολογιστή, τηλεόραση, τηλέφωνο ή tablet, εκτίθεστε σε μπλε φως από τη συσκευή. Παρόλλα αυτά δεν υπάρχει επιστημονική απόδειξη ότι το μπλε φως από ψηφιακές συσκευές προκαλεί βλάβη στο μάτι σας.

Η δυσφορία που έχουν μερικοί άνθρωποι κοιτάζοντας τις οθόνες είναι πιθανότατα η λεγόμενη ψηφιακή κόπωση των ματιών . Οι περισσότεροι από εμάς ανοιγοκλείνουμε τα βλέφαρα λιγότερο όταν κοιτάζουμε τις οθόνες, προκαλώντας μια ένταση των ματιών και ξηροφθαλμία, λέει ο Δρ. Khurana, MD, εκπρόσωπος της Αμερικανικής Ακαδημίας Οφθαλμολογίας.

Το μπλε φως επηρεάζει τον κιρκαδικό ρυθμό του σώματος, τον φυσικό μας κύκλο και τον ύπνο. Κατά τη διάρκεια της ημέρας, το μπλε φως μας ξυπνά και μας διεγείρει. Αλλά η υπερβολική έκθεση σε μπλε φως αργά τη νύχτα από το τηλέφωνο, το tablet ή τον υπολογιστή σας μπορεί να δυσκολέψει τον ύπνο.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Δρ Khurana συνιστά να προσπαθήσετε αποφύγετε την έκθεση στην οθόνη σας δύο με τρεις ώρες πριν πάτε για ύπνο. Πολλές συσκευές έχουν ρυθμίσεις νύχτας που ελαχιστοποιούν την έκθεση σε μπλε φως τα βράδια.

Παρόλο που οι άνθρωποι συχνά συνδέουν το μπλε φως με υπολογιστές και τηλέφωνα, η μεγαλύτερη πηγή μπλε φωτός είναι το ηλιακό φως. Άλλες πηγές περιλαμβάνουν φως φθορισμού, συμπαγείς λαμπτήρες φθορισμού και φως LED. Η έκθεση σε μπλε φως από τις οθόνες είναι πολύ μικρότερη από την ποσότητα έκθεσης από τον ήλιοκαι δεν είναι επίσης περισσότερο βλαβερό από το μπλε φως από τον ήλιο, λέει ο Δρ Khurana.

Η υπερβολική έκθεση στο υπεριώδες φως από τον ήλιο αυξάνει τους κινδύνους οφθαλμικών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένων του καταρράκτη, των οφθαλμικών όγκων και του καρκίνου. Ξέρουμε λιγότερο για το μπλε φως. Τα αποτελέσματά της εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο έρευνας.

Τελειώνοντας λέει ο Δρ Khurana, η λήψη προληπτικών μέτρων κατά του μπλε φωτός, παρόλο που δεν υπάρχουν ενδείξεις βλάβης, θα μπορούσε να είναι πιο επιβλαβής από το ίδιο το μπλε φως. “Είναι πρόωρο να ληφθεί προληπτική δράση εναντίον του μπλε φωτός – θα μπορούσαν να υπάρξουν απρόβλεπτες συνέπειες”, λέει.

Μερικές μελέτες υποδεικνύουν ότι η ανεπαρκής έκθεση στο ηλιακό φως στα παιδιά θα μπορούσε να επηρεάσει την ανάπτυξη και την ανάπτυξη της φυσιολογικής όρασής τους. Η μη λήψη αρκετού ήλιου θα μπορούσε επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο μυωπίας (μυωπία) σε εφήβους και νεαρούς ενήλικες, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη.

Ο καλύτερος τρόπος για να προστατέψετε τα μάτια σας από το μπλε φως στις συσκευές είναι να κάνετε τακτικά διαλείμματα χρησιμοποιώντας τον κανόνα “20-20-20″: Κάθε 20 λεπτά, μετατοπίστε τα μάτια σας για να δείτε ένα αντικείμενο τουλάχιστον 20 πόδια μακριά για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε τεχνητά δάκρυα για να ανακουφίσετε τα μάτια σας όταν αισθάνονται ξηρά. Αποφύγετε .τα γυαλιά που ισχυρίζονται ότι προστατεύουν τα μάτια σας από το μπλε φως, εξαιτίας της έλλειψης αποδεικτικών στοιχείων που είναι αποτελεσματικά, συμβουλεύει ο Δρ Khurana. Η Ακαδημία δεν συστήνει ειδικά γυαλιά για χρήση υπολογιστή.

Γράφτηκε από: Celia Vimont
Αξιολογήθηκε από: Rahul Khurana MD
24 Αυγούστου 2017 AMERICAN ACADEMY OF OPHTHALMOLOGY

Στιγμιότυπο 2017-09-10, 10.48.10 μμΟι φακοί επαφής παρέχουν ασφαλή και αποτελεσματική διόρθωση όρασης σε εκατομμύρια ασθενείς. Ωστόσο, οι χρήστες που φορούν φακούς επαφής κινδυνεύουν από τη μόλυνση εάν δεν φορούν, καθαρίζουν, απολυμαίνουν και αποθηκεύουν τους φακούς επαφής σύμφωνα με τις οδηγίες τους. Οι απειλητικές για την όραση λοιμώξεις ή φλεγμονές πέρα από επικύνδυνες για απώλεια της όρασης μπορεί να είναι και επώδυνες διαταράσσοντας την καθημερινή ζωή. Η καλή υγιεινή, η σωστή φροντίδα των φακών επαφής και η τακτική παρακολούθηση από τον οφθαλμίατρό σας σας είναι όλα απαραίτητα για να διατηρείτε τα μάτια σας υγιή.

Οι πάροχοι φροντίδας των οφθαλμών ενθαρρύνουν τους ασθενείς να ακολουθήσουν αυτές τις οδηγίες για την υγιή φθορά των φακών επαφής

Πλύνε τα χέρια σου με σαπούνι και νερό και στεγνώστε τα καλά με ένα καθαρό πανί πριν αγγίξετε τους φακούς επαφής σας κάθε φορά.
Μην κοιμάστε στους φακούς επαφής σας, εκτός εάν έχεται διαφορετική οδηγία από το γιατρό σας.
Κρατήστε το νερό μακριά από τους φακούς επαφής σας.
Αποφύγετε το ντους σε φακούς επαφής και αφαιρέστε τα πριν χρησιμοποιήσετε ζεστό μπανιέρα ή κολύμπι.
Χρησιμοποιείτε μόνο διάλυμα απολύμανσης φακών επαφής – μην αναμιγνύετε ποτέ φρέσκο ​​διάλυμα με παλαιό ή χρησιμοποιημένο διάλυμα.
Αντικαταστήστε την θήκη φακών επαφής τουλάχιστον μία φορά κάθε τρεις μήνες. Τρίψτε και ξεπλύνετε την θήκη φακών επαφής με διάλυμα φακών επαφής (ποτέ νερό) και αδειάστε και στεγνώστε με ένα καθαρό λεπτό χαρτί. Αποθηκεύστε ανάποδα με τα καπάκια μακριά μετά από κάθε χρήση.
Δώστε χρόνο στα μάτια σας για ξεκούραση. Ο κερατοειδής, ο διαφανής ιστός που καλύπτει κάθε μάτι, στερείται οξυγόνου με το να καλύπτεται όλη την ημέρα από ένα φακό επαφής. Αποκομένος από τον αέρα, ο κερατοειδής αρχίζει να αναπτύσσει νέα αιμοφόρα αγγεία για να αντισταθμίσει την έλλειψη οξυγόνου. Οι φθοριωμένοι φακοί επαφής μπορεί να οδηγήσουν σε προβλήματα όπως φλεγμονή των ματιών και αποθέσεις λιπιδίων στον κερατοειδή, που μπορεί να επηρεάσουν την όραση. Η υπερβολική φθορά μπορεί επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο μόλυνσης.
Οι διακοσμητικοί φακοί πρέπει να συνταγογραφούνται και να τοποθετούνται από έναν επαγγελματία φροντίδας ματιών. Οι χρωματισμένοι φακοί επαφής και τα σχέδια που εμπνέονται από αποκριές δεν είναι κοσμήματα κοστουμιών. Απαιτούν συνταγή, όπως και οι κανονικοί φακοί επαφής. Ακολουθήστε τους ίδιους κανόνες υγιεινής με τους τακτικούς φακούς επαφής.
Ποτέ μην χρησιμοποιείτε φακούς που δεν έχουν εγκριθεί από τον ΕΟΦ.
«Επισκεφθείτε τον οφθαλμίατρό σας μία φορά χρόνο τουλάχιστον ή όσο συχνά σας συνιστά», δήλωσε ο Thomas Steinemann, MD, κλινικός εκπρόσωπος της Αμερικανικής Ακαδημίας Οφθαλμολογίας. “Ρωτήστε τον / την για τη φροντίδα των φακών επαφής σας και αφαιρέστε τους φακούς επαφής σας αμέσως και επικοινωνήστε αμέσως με το γιατρό σας εάν έχετε πόνο, δυσφορία, ερυθρότητα ή θολή όραση”.

Στιγμιότυπο 2017-09-08, 9.57.34 μμΟι οφθαλμίατροι παροτρύνουν τους παθολόγους ή και τους φαρμακοποιούς να σταματήσουν να χορηγούν α αντιβιοτικά για μια κοινή λοίμωξη των ματιών που τυπικά ιάται χωρίς φαρμακευτική αγωγή.

SAN FRANCISCO – Μια νέα μελέτη δείχνει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι με οξεία επιπεφυκίτιδα, ή ροζ μάτι, παίρνουν λάθος θεραπεία. Περίπου το 60 τοις εκατό των ασθενών λαμβάνουν συνταγογραφούμενα αντιβιοτικά, παρά το γεγονός οτι τα αντιβιοτικά είναι σπανίως απαραίτητα για τη θεραπεία αυτής της συχνής λοίμωξης των ματιών. Περίπου 20 τοις εκατό λαμβάνουν ένα μικτό κολλυριο που περιέχει αντιβιοτικό και στεροειδές που μπορεί να παρατείνει ή να επιδεινώσει τη μόλυνση. Η μελέτη είναι τώρα σε απευθείας σύνδεση με το περιοδικό Ophthalmology , το επίσημο περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Οφθαλμολογίας. Αυτή είναι η πρώτη μελέτη για την αξιολόγηση της χρήσης αντιβιοτικών για ροζ μάτια σε ένα μεγάλο, διαφορετικό τμήμα των Ηνωμένων Πολιτειών. Τα ευρήματα αποδεικνύουν μια τάση κατάχρησης αντιβιοτικών για κοινές ιογενείς ή ήπιες βακτηριακές καταστάσεις. Είναι μια τάση που αυξάνει το κόστος για τους ασθενείς και το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης και μπορεί να προάγει την αντοχή στα αντιβιοτικά.

Οι ερευνητές του Οφθαλμολογικού Κέντρου Kellogg του Πανεπιστημίου του Michigan εξέτασαν τα δεδομένα από ένα μεγάλο ασθενών που έλαβαν θεραπεία και προσδιόρισαν τον αριθμό των ασθενών που πληρούσαν τις ενδείξεις για συνταγογράφηση οφθαλμικού κολλυρίου στις περιπτώσεις οξείας επιπεφυκίτιδα. Στη συνέχεια αξιολόγησαν τα χαρακτηριστικά των ασθενών που δικαιολογούσαν την συνταγή σε σύγκριση με εκείνους που δεν το έκαναν.

Από περίπου 300.000 ασθενείς με διάγνωση οξείας επιπεφυκίτιδας σε περίοδο 14 ετών, το 58% πλήρωσε συνταγή για αντιβιοτικές οφθαλμικές σταγόνες. Μεταξύ αυτών, το 20 τοις εκατό πληρούσε τις ενδείξεις για μια συνταγή ενός συνδυασμένου κολυρίου αντιβιοτικών-στεροειδών. Οι σταγόνες αντιβιοτικών στεροειδών είναι ακατάλληλες για τους περισσότερους ασθενείς με οξεία επιπεφυκίτιδα, επειδή μπορεί να επιμηκύνουν ή να επιδεινώσουν ορισμένους τύπους ιογενών λοιμώξεων.

Ακόμη πιο ανησυχητικά, οι συγγραφείς διαπίστωσαν ότι οι πιθανότητες να συμπληρωθεί μια συνταγή εξαρτιόταν περισσότερο από την κοινωνικοοικονομική κατάσταση ενός ασθενούς παρά από τον ίδιο τον κίνδυνο ο ασθενής να αναπτύξει μια πιο σοβαρή λοίμωξη των ματιών όπως για παράδειγμα, οι ασθενείς που φορούν φακούς επαφής και εκείνοι που έχουν διαγνωστεί με HIV / AIDS.

Το ροζ μάτι επηρεάζει 6 εκατομμύρια ανθρώπους στις Ηνωμένες Πολιτείες κάθε χρόνο. Υπάρχουν τρεις τύποι: ιογενής, βακτηριακή και αλλεργική επιπεφυκίτιδα. Τα αντιβιοτικά είναι σπάνια απαραίτητα για τη θεραπεία της οξείας επιπεφυκίτιδας. Οι περισσότερες περιπτώσεις προκαλούνται από ιογενείς λοιμώξεις ή αλλεργίες και δεν ανταποκρίνονται στα αντιβιοτικά. Τα αντιβιοτικά συχνά δεν είναι απαραίτητα για τη βακτηριακή επιπεφυκίτιδα, επειδή τα περισσότερα περιστατικά είναι ήπια και θα αποδράμουν μόνα τους μέσα σε 7 έως 14 ημέρες χωρίς θεραπεία.

Η μελέτη βρήκε επίσης:

Οι πάροχοι πρωτοβάθμιας περίθαλψης (οικογενειακοί ιατροί, παιδίατροι, εσωτερικοί ιατροί και πάροχοι επείγουσας περίθαλψης) διαγιγνώσκουν την πλειοψηφία (83%) των ασθενών με κόκκινο μάτι. Μόνο μια μειοψηφία διαγνώστηκε από παρόχους φροντίδας οφθαλμών, όπως οφθαλμίατροι ή οπτικοί.
Οι ασθενείς που διαγνώστηκαν από παρόχους μια πρωτοβάθμιας ή επείγουσας μονάδος υγείας ήταν δύο έως τρεις φορές πιο πιθανό να πληρώσουν συνταγές για αντιβιοτικές οφθαλμικές σταγόνες σε σύγκριση με τους ασθενείς που διαγνώστηκαν από έναν οφθαλμίατρο.
Οι ασθενείς που πληρούσαν τις συνταγές αντιβιοτικών ήταν πολύ πιο πιθανό να είναι λευκοί, νεότεροι, καλύτερα μορφωμένοι και πιο εύποροι από τους ασθενείς που δεν πληρούσαν τις συνταγές.
“Αυτή η μελέτη αναδυκνύει το πρόβλημα για την υπερβολική συνταγογράφηση αντιβιοτικών για μια κοινή λοίμωξη των ματιών”, δήλωσε ο κύριος συγγραφέας Nakul S. Shekhawat, M.D., M.P.H. “Δείχνει ότι οι τρέχουσες αποφάσεις για τη θεραπεία ροζ ματιών δεν βασίζονται σε στοιχεία, αλλά συχνά οδηγούνται περισσότερο από τον τύπο του ιατρού που κάνει τη διάγνωση και την κοινωνικοοικονομική κατάσταση του ασθενούς παρά από ιατρικούς λόγους. Οι δυνητικές αρνητικές συνέπειες είναι δύσκολο να δικαιολογηθούν καθώς κινούμαστε προς την εστίαση στην αξία της υγειονομικής περίθαλψη ».

Οι συγγραφείς λένε ότι υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους τα αντιβιοτικά έχουν συνταγογραφηθεί. Πρόκειται για μια πρόκληση για τη διαφοροποίηση της βακτηριακής επιπεφυκίτιδας από τις ιογενείς και αλλεργικές μορφές. Και οι τρεις τύποι μπορεί να έχουν επικαλυπτόμενα χαρακτηριστικά, όπως ένα κόκκινο μάτι, λεπτή έκκριση, ερεθισμό και ευαισθησία στο φως. Οι πάροχοι υγειονομικής περίθαλψης μπορεί να τείνουν να «σφάλλουν από την πλευρά της προσοχής» και να συνταγογραφούν αντιβιοτικά «για κάθε περίπτωση». Οι ασθενείς συχνά δεν γνωρίζουν τις βλαβερές συνέπειες των αντιβιοτικών και μπορεί ψευδώς να πιστεύουν ότι τα αντιβιοτικά είναι απαραίτητα για την επίλυση της λοίμωξης.

Η Αμερικανική Ακαδημία Οφθαλμολογίας έχει εκδώσει κατευθυντήριες οδηγίες στην ιατρική κοινότητα σχετικά με τη θεραπεία για ροζ μάτια. Η Ακαδημία λέει στους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης να αποφεύγουν τη συνταγογράφηση αντιβιοτικών για ιογενείς καταστάσεις και να καθυστερούν την άμεση θεραπεία όταν η αιτία της επιπεφυκίτιδας είναι άγνωστη.

Πηγή:American Academy of Ophthalmology -News 2017

slider_201503046Οι ανθρώπινοι οφθαλμοί αποτελούν ουσιαστικά την προέκταση του εγκεφάλου και σκοπό έχουν την πρόσληψη των οπτικών ερεθισμάτων τα οποία μεταφερόμενα στο πίσω μέρος του εγκεφάλου μετατρέπονται σε εικόνες .

Λειτουργούν με τρόπο παρόμοιο με μια φωτογραφική μηχανή με φιλμ. Πιο συγκεκριμένα τα οπτικά ερεθίσματα , αφού περάσουν μέσα από τα διαφανή μέσα του προσθίου τμήματος του ματιού (κερατοειδής, υδατοειδές υγρό, φακός) εισέρχονται στο οπίσθιο τμήμα και αφού διαπεράσουν το υαλώδες σώμα προσπίπτουν στην στιβάδα του οφθαλμού που λέγεται αμφιβληστροειδής.!

Το Υαλοειδές σώμα του οφθαλμού είναι μία διαυγές γέλη που γεμίζει το χώρο μεταξύ του αμφιβληστροειδούς και του φακού. Αμφιβληστροειδής ονομάζεται η πολύ λεπτή ημιδιαφανής στιβάδα, που καλύπτει την εσωτερική επιφάνεια του ματιού. Ο υγιής αμφιβληστροειδής αποτελείται από φωτοευαίσθητα κύτταρα που ονομάζονται ραβδία και κωνία τα οποία αντιδρούν στην ενέργεια του προσπίπτοντος φωτός στον αμφιβληστροειδή . Εν συνεχεία τα οπτικά ερεθίσματα μεταφέρονται με το οπτικό νεύρο υπό την μορφή ηλεκτρικών σημάτων στο πίσω μέρος του εγκεφάλου που ονομάζεται ινιακός λοβός όπου μετατρέπονται σε οπτικές εικόνες.

Στο πίσω και έσω μέρος του ματιού κοντά στο οπτικό νεύρο υπάρχει μία μικρή περιοχή του αμφιβληστροειδούς που καθορίζει την οξύτητα της όρασης και ονομάζεται ωχρά κηλίδα . Στο κέντρο της ωχράς κηλίδας υπάρχει φυσιολογικά μια εμβάθυνση που λέγεται κεντρικό βοθρίο και αποτελεί την περισσότερο ευαίσθητη περιοχή του αμφιβληστροειδούς με την οποία ο άνθρωπος βλέπει λεπτομέρειες και χρώματα. Εδώ γίνεται η πρόσληψη των οπτικών ερεθισμάτων από τα αντικείμενα που έχουμε ακριβώς μπροστά μας. Είναι προφανές ότι οποιαδήποτε βλάβη ή νόσος του αμφιβληστροειδή και της ωχράς κηλίδας ενός ανθρώπου μπορεί να επηρεάσουν σημαντικά τις δραστηριότητες του καθιστώντας τις από δύσκολες έως και αδύνατες ( π.χ διάβασμα, την οδήγηση , παρακολούθηση τηλεόρασης κλπ.) ή τέλος να τον οδηγήσουν και σε απόλυτη τύφλωση,

Εξέταση του αμφιβληστροειδούς και της ωχράς κηλίδας

Σε περίπτωση που υπάρχει υποψία προβλήματος του αμφιβληστροειδούς ή της ωχράς κηλίδας ο οφθαλμίατρος θα προβεί σε μία εξέταση που ονομάζεται βυθοσκόπηση . Ειδικότερα με την ενστάλαξη ειδικών σταγόνων ο οφθαλμίατρος θα προκαλέσει φαρμακευτική διαστολή της κόρης και στη συνέχεια με την βοήθεια ειδικών μεγεθυντικών φακών θα εξετάσει τον αμφιβληστροειδή και την ωχρά κηλίδα. Εάν κρίνεται απαραίτητο , την οφθαλμολογική εξέταση του αμφιβληστροειδή θα την ακολουθήσει διεξοδικός έλεγχος με την χρήση ιδιαίτερα υψηλής τεχνολογίας διαγνωστικών μηχανημάτων όπως για παράδειγμα αγγειογραφία με φλουροσεϊνη ή ινδοκυανίνη, τομογραφία οπτικής συνοχής (OCT),ψηφιακή αγγειογραφία, β-υπέρηχος, έγχρωμη φωτογράφηση βυθού, αυτοφθορισμός, κλπ.

Ανάλογα με το είδος τους , οι παθήσεις του αμφιβληστροειδούς και της ωχράς κηλίδας μπορεί να αντιμετωπιστούν με διάφορους τρόπους ( φάρμακα, ενδοϋαλοειδικές ενέσεις, laser φωτοπηξία, ακτινοβολία, χειρουργική επέμβαση που ονομάζεται υαλοειδεκτομή , φωτοδυναμική θεραπεία κλπ). Στις περισσότερες των περιπτώσεων η αντιμετώπιση πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένους οφθαλμιάτρους με ειδική εκπαίδευση σε παθήσεις αμφιβληστροειδούς και ωχράς κηλίδας.

Τι κάνει ένας ειδικός οφθαλμίατρος αμφιβληστροειδή;

Λέγοντας ειδικός χειρουργός οφθαλμίατρος αμφιβληστροειδούς, εννοούμε έναν ιατρό που έχει ειδικευτεί στην οφθαλμολογία επί 4 χρόνια και έχει μετεκπαιδευτεί επιπλέον επί ένα έως δύο χρόνια στην διάγνωση και αντιμετώπιση παθήσεων του αμφιβληστροειδούς είτε με φαρμακευτικό είτε με παρεμβατικό – χειρουργικό τρόπο.

Οι ιατρικές θεραπείες και χειρουργικές διαδικασίες που χρησιμοποιούνται από τους ειδικούς οφθαλμιάτρους του αμφιβληστροειδή είναι εξαιρετικά απαιτητικές και λεπτές. Ειδικότερα οι περισσότερες χειρουργικές επεμβάσεις αμφιβληστροειδούς απαιτούν μικροσκόπιο. Ως εκ τούτου πρόκειται για μικροχειρουργική επέμβαση που ονομάζεται υαλοειδεκτομή. Οι χειρουργοί υαλοειδούς- αμφιβληστροειδούς εργάζονται πάνω σε εξαιρετικά λεπτούς ιστούς σε ένα απίστευτα μικρό χώρο. Τα εργαλεία που χρησιμοποιούν είναι τόσο λεπτά που πολλές φορές τα άκρα τους δεν φαίνονται με γυμνό οφθαλμό. Το λέιζερ επίσης είναι ένα ζωτικής σημασίας ιατρικό εργαλείο που χρησιμοποιείται στην αντιμετώπιση παθήσεων αμφιβληστροειδή τόσο στο ιατρείο όσο και στο χειρουργείο.!

Η ποικιλία των παθήσεων και καταστάσεων τις οποίες καλείται να αντιμετωπίσει ο ειδικός χειρουργός οφθαλμίατρος αμφιβληστροειδούς είναι πράγματι αρκετά μεγάλη!
Οι πιο συχνές ασθένειες , που είναι γνωστές στο ευρύ κοινό ,είναι παθήσεις της ωχράς κηλίδας όπως για παράδειγμα η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας υγρού τύπου και το οίδημα της ωχράς κηλίδας από διαβήτη ή από απόφραξη φλέβας του αμφιβληστροειδή που συνήθως αντιμετωπίζονται με την χρήση ενέσεων με ειδικά φάρμακα (αντί-VEGF παράγοντες).

Οι πιο συχνές χειρουργικές επεμβάσεις που διενεργεί ο ειδικός οφθαλμίατρος χειρουργός αμφιβληστροειδούς για την αντιμετώπιση της απώλειας της όρασης οφείλονται σε:

  • αποκόλληση του αμφιβληστροειδή (retinal detachment),
  • επιωχρική ή επιαμφιβληστροειδκή μεμβράνη (macular pucker),
  • οπή ή η ψευδοπή της ωχράς κηλίδας (macular hole),
  • αιμορραγία του υαλοειδούς σώματος π.χ λόγω διαβητικήςαμφιβληστροειδοπάθειας
  • υαλοαφιβληστροειδική έλξη (vitreomacular traction)
    Άλλες λιγότερο συχνές καταστάσεις στις οποίες μπορεί να ζητηθεί η συνδρομή ειδικού χειρουργού υαλοειδούς – αμφιβληστροειδούς είναι!σε επιπλοκή χειρουργείου καταρράκτη
  • χοριοειδική αιμορραγία μετά χειρουργείο
  • σε μετεγχειρητική μόλυνση – ενδοφθαλμίτιδα
  • σε παρεκτόπιση ενδοφακού
  • σε τραυματισμό του βολβού με βλάβες και αιμορραγία
  • αιμορραγία κάτω από την ωχρά κηλίδα
  • οφθαλμικές νεοπλασίες (πχ μελάνωμα).
    Σε κάθε περίπτωση οι ασθενείς που πάσχουν από παθήσεις του αμφιβληστροειδή ή της ωχράς κηλίδας θα πρέπει να απευθύνονται σε οφθαλμιάτρους που είτε έχουν υποστεί την κατάλληλη εκπαίδευση είτε διαθέτουν ικανή εμπειρία να αντιμετωπίσουν και τις επιπλοκές τόσο της ίδιας της νόσου όσο και των επιπλοκών από την εφαρμογή των διαφόρων θεραπειών.!

Ο σακχαρώδης διαβήτης είναι μια χρόνια νόσος ή αλλιώς μια σύνθετη μεταβολική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από χρόνια υπεργλυκαιμία και διαταραχή του μεταβολισμού των υδατανθράκων, των λιπών και των πρωτεϊνών. Οφείλεται σε μειονεκτική έκκριση ή δράση της ινσουλίνης ή και σε συνδυασμό των δύο, με αποτέλεσμα τη χρόνια υπεργλυκαιμία που οδηγεί μακροπρόθεσμα σε βλάβη, δυσλειτουργία και ανεπάρκεια διαφόρων οργάνων, κυρίως των οφθαλμών, των νεφρών, των νεύρων, των αγγείων και της καρδιάς. Στην Ελλάδα αφορά περίπου το 1-5% του πληθυσμού με 500.000 περίπου άτομα ετησίως να διαγιγνώσκονται ως διαβητικοί. Ειδικότερα, το 50-70% των ασθενών με διαβήτη μετά από 15 χρόνια θα εμφανίσει επιπλοκή από τους οφθαλμούς, τη λεγόμενη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια, η οποία ανιχνεύεται με την οφθαλμολογική εξέταση.

Η εξέταση
slider_201503046Η οφθαλμολογική εξέταση περιλαμβάνει τη λήψη της οπτικής οξύτητας και την εξέταση (βυθοσκόπηση) υπό μυδρίαση του εσωτερικού του ματιού με τη χρήση ειδικών φακών. Αν χρειαστεί διενεργούνται συμπληρωματικές εργαστηριακές εξετάσεις, όπως είναι η φωτογράφηση του αμφιβληστροειδούς, η φλουοροαγγειoγραφία και η τομογραφία συνοχής (OCT) προκειμένου να αποφασιστεί ο χρόνος και το είδος της θεραπείας.

Η εξέλιξη των συμπτωμάτων
Στο αρχικό ή προπαραγωγικό στάδιο ο ασθενής δεν έχει ενοχλήματα και μόνο η οφθαλμολογική εξέταση μπορεί να αποκαλύψει ευρήματα από τον οφθαλμό, όπως για παράδειγμα μικροαιμορραγίες, εξιδρώματα και ανωμαλίες των αγγείων του αμφιβληστροειδούς. Όταν η νόσος προχωρήσει αδιάγνωστη στο λεγόμενο diabitiki-amfiblistriopatheiaπαραγωγικό στάδιο, οι ασθενείς παραπονιούνται για σκιές και «μυγάκια», για θολή ή παραμορφωμένη εικόνα, για διακυμάνσεις στην ευκρίνεια ή ακόμα και για ολική απώλεια της όρασης. Στο στάδιο αυτό αποκαλύπτεται η ύπαρξη νεοαγγείωσης, που χωρίς θεραπεία οδηγεί σε αιμορραγίες εντός του οφθαλμού, ανάπτυξη ινοαγγειακού ιστού και τελικά ελκτική αποκόλληση με δραματική απώλεια της όρασης. Τέλος, στη λεγόμενη διαβητική ωχροπάθεια, ο ασθενής παραπονιέται για σημαντική μείωση στην ευκρίνεια της όρασης η οποία οφείλεται σε οίδημα στην περιοχή της ωχράς κηλίδας.

Η αντιμετώπιση
Αρχικά η απλή παρακολούθηση του διαβητικού ασθενούς από ειδικό ιατρό αμφιβληστροειδούς είναι αρκετή. Σε προχωρημένα στάδια απαιτείται θεραπεία με λέιζερ diavitiki-amfiblistroeidiopatheia-2ή και η χορήγηση ειδικών φαρμάκων υπό τη μορφή ενδοφθάλμιων ενέσεων. Σε περίπτωση αιμορραγίας υαλοειδούς ή και αποκόλλησης απαιτείται χειρουργική παρέμβαση από εξειδικευμένο χειρουργό οφθαλμίατρο που ονομάζεται υαλοειδεκτομή. Γενικά η θεραπεία που εφαρμόζεται στους ασθενείς είναι μακροχρόνια και επαναλαμβανόμενη και έχει ως κύριο στόχο τη διατήρηση της όρασης.
Η καλύτερη μέθοδος αντιμετώπισης των επιπλοκών από τον διαβήτη είναι η πρόληψη. Τα άτομα με διαβήτη τύπου 1 άνω της ηλικίας των 10 ετών οφείλουν να εξετάζονται τουλάχιστον 5 χρόνια μετά από τη διάγνωση και κάθε χρόνο μετά από την εφηβεία. Οι ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 πρέπει να εξετάζονται τουλάχιστον ετησίως από τη στιγμή της διάγνωσης ή και συχνότερα ανάλογα με το στάδιο της νόσου. Επίσης, καθότι η κύηση αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης ή και επιδείνωσης της νόσου, επιβάλλεται εξέταση βυθοσκόπησης κατά τη διάρκεια της κύησης, αλλά και έναν χρόνο μετά τον τοκετό. Η επίτευξη και διατήρηση της καλής ρύθμισης της γλυκόζης και της αρτηριακής πίεσης μειώνει δραστικά τις επιπτώσεις της διαβητικής αμφιβληστροειδοπάθειας, επιβραδύνοντας την εξέλιξη των βλαβών. Η έγκαιρη διάγνωση, η καλή συνεργασία των θεραπόντων ιατρών και η συμμόρφωση προς τις οδηγίες τους εγγυώνται την ικανοποιητική ποιότητα ζωής του διαβητικού ασθενούς.

Μαθαίνοντας για το Γλαύκωμα

 

Τι είναι το Γλαύκωμα;

Με τον όρο γλαύκωμα εννοούμε μια ομάδα οφθαλμικών παθήσεων κατά τις οποίες το οπτικό νεύρο καταστρέφεται στο σημείο εξόδου του από τον οφθαλμικό βολβό. Tο οπτικό νεύρο μεταφέρει πληροφορίες από τον φωτοευαίσθητο εσωτερικό χιτώνα του οφθαλμού, τον αμφιβληστροειδή, προς τον εγκέφαλο όπου μεταφράζονται σε εικόνα.

glaukwma_1Τα μάτια μας χρειάζονται μιαν ορισμένη εσωτερική πίεση ή αλλιώς ενδοφθάλμια πίεση έτσι ώστε να διατηρείται το σφαιρικό τους σχήμα και να λειτουργούν φυσιολογικά. Σε μερικούς ανθρώπους η γλαυκωματική βλάβη δημιουργείται από την αυξημένη οφθαλμική πίεση η αλλιώς όπως λέγεται από την οφθαλμική υπερτονία. Άλλοι πάλι παρότι έχουν φυσιολογική οφθαλμική πίεση εντούτοις εμφανίζουν γλαυκωματικές βλάβες λόγω αδυναμίας του οπτικού τους νεύρου. Στις περισσότερες περιπτώσεις και οι δυο παραπάνω λόγοι είναι υπεύθυνοι για την εμφάνιση βλαβών .

Η οφθαλμική πίεση δεν εξαρτάται από τη αρτηριακή μας πίεση.

 

 

Από τους παράγοντες καθορίζεται η ενδοφθάλμια πίεση;

glaukwma_2

Πίσω από την ίριδα (το έγχρωμο τμήμα του οφθαλμού) υπάρχει μια στιβάδα κυττάρων που παράγουν ένα διαφανές υγρό ,το λεγόμενο υδατοειδές υγρό . Το υγρό αυτό περνάει μπροστά από την ίριδα από το κεντρικό της άνοιγμα, που ονομάζεται κόρη και εν συνεχεία αποχετεύεται προς την αιματική κυκλοφορία έξω από τον βολβό μέσω λεπτότατων διόδων, που βρίσκονται στο σημείο όπου η ίριδα ενώνεται με το διαφανές τμήμα του οφθαλμού ,τον κερατοειδή.

 

 

glaukwma_3glaukwma_4Συνήθως υπάρχει ισορροπία μεταξύ του παραγόμενου υδατοειδούς υγρού με αυτό που αποχετεύεται. Εάν όμως η ισορροπία μεταξύ της παραγωγής και της αποχέτευσης του υδατοειδούς υγρού διαταραχθεί τότε η πίεση μέσα στον οφθαλμό αρχίζει να αυξάνεται πάνω από τα φυσιολογικά όρια.
( το υδατοειδές υγρό δεν είναι το ίδιο και ούτε συνδέεται με τα δάκρυα).

Γιατί η αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση είναι επικίνδυνη;

Αν για οποιοδήποτε λόγο το οπτικό νεύρο υποστεί μεγάλη πίεση μπορεί να καταστραφεί. O βαθμός της βλάβης εξαρτάται από το μέγεθος της πίεσης, από την διάρκεια του χρόνου που αυτή εξασκείται στο νεύρο και από άλλους επιβαρυντικούς παράγοντες.Μια απότομη και μεγάλη αύξηση της οφθαλμικής πίεσης θα καταστρέψει το οπτικό νεύρο άμεσα. Αυξημένη οφθαλμική πίεση αλλά σε μικρότερο βαθμό οδηγεί σε σταδιακή καταστροφή του οπτικού νεύρου με συνοδό σταδιακή μείωση της όρασης.

 

Τύποι γλαυκώματος.

Υπάρχουν τέσσερις κύριοι τύποι.
Ο πιο συχνός τύπος είναι το λεγόμενο χρόνιο απλό γλαύκωμα. Στην περίπτωση αυτή το ενδοφθάλμιο υγρό παράγεται σε κανονική ποσότητα αλλά σταδιακά αποχετεύεται με αργότερο ρυθμό λόγω απόφραξης του αποχετευτικού συστήματος του ματιού. Στην περίπτωση αυτή η ενδοφθάλμια πίεση αυξάνεται σταδιακά χωρίς να υπάρχει συνοδός πόνος ( που να υποδηλώνει το πρόβλημα) και σταδιακά και με ύπουλο τρόπο επέρχεται απώλεια του οπτικού πεδίου.
Το λεγόμενο οξύ γλαύκωμα είναι λιγότερο συχνό από το απλό. Αυτό συμβαίνει λόγω απότομης και ολικής απόφραξης της αποχέτευσης του παραγόμενου ενδοφθάλμιου υγρού και συμβαίνει σε μάτια που για κατασκευαστικούς λόγους παρουσιάζουν την λεγόμενη στενή γωνία. Το οξύ γλαύκωμα χαρακτηρίζεται από πολύ έντονο πόνο και η μη έγκαιρη αντιμετώπιση του οδηγεί σε τύφλωση.
Τέλος υπάρχουν και δυο άλλοι τύποι γλαυκώματος το λεγόμενο νεανικό γλαύκωμα με το οποίο γεννιούνται τα μωρά και τα λεγόμενα δευτεροπαθή γλαυκώματα που είναι αποτέλεσμα άλλων οφθαλμικών καταστάσεων. Η συγκεκριμένη αναφορά θα περιοριστεί στους δυο πρώτους και συχνότερους τυπούς.

 

Πόσο συχνό είναι το γλαύκωμα;

Η συχνότητα της εμφάνισης κάποιας μορφής γλαυκώματος είναι περίπου 2 στους 100 ανθρώπους άνω της ηλικίας των 40 ετών.

 

Προδιαθεσικοί παράγοντες ανάπτυξης χρόνιου απλού γλαυκώματος.

α. Ηλικία: Η συχνότητα εμφάνισης του χρονιου απλού γλαυκώματος αυξάνεται με την ηλικία. Είναι ασύνηθες κάτω από την ηλικία των 40 ετών όμως πάνω από τα σαράντα επηρεάζει τους ανθρώπους σε ποσοστό 1% και σε ποσοστό 5% άνω των 65 ετών.
β. Φυλή : Είναι συχνότερο στις Αφρικάνικες φυλές πάρα στη λευκή φυλή.
γ. Οικογένεια: Εάν υπάρχει μέλος της οικογένεια που πάσχει από χρόνιο απλό γλαύκωμα τότε οι κοντινοί συγγενείς οφείλουν να εξετάζονται τουλάχιστον κάθε 2 χρόνια ,ειδικά όταν είναι άνω των 40 ετών.
δ. Μυωπία: Οι μύωπες παρουσιάζουν αυξημένη συχνότητα εμφάνισης γλαυκώματος.

 

Γιατί το χρόνιο απλό γλαύκωμα είναι επικίνδυνο για την όραση;

GREAT SHOTΚάποιος που πάσχει από χρόνιο απλό γλαύκωμα κινδυνεύει γιατί η νόσος ειναι ύπουλη. Το μάτι φαίνεται φυσιολογικό, δεν πονάει και αρχικά η όραση επηρεάζεται αργά. Τις περισσότερες φορές η ανακάλυψη του γίνεται τυχαία.
Η αρχική βλάβη στην όραση του γλαυκωματικού ασθενούς περιορίζεται σε ένα λεγόμενο τοξοειδές σκότωμα ( ουσιαστικά τυφλή περιοχή ) λίγο πιο πάνω ή πιο κάτω από το κέντρο της όρασης .
Αυτή η τυφλή περιοχή αν μείνει χωρίς θεραπεία αρχίζει να απλώνεται και να καταλαμβάνει μεγαλύτερη έκταση αφήνοντας ανεπηρέαστη την κεντρική όραση. Σε προχωρημένες περιπτώσεις ο ασθενής αποκτά την λεγόμενη σωληνωτή όραση και τελικά οδηγείται σε ολική τύφλωση.

 

 

Πώς διαγιγνώσκεται το χρόνιο απλό γλαύκωμα;

Καθώς το γλαύκωμα εμφανίζεται συχνότερα πάνω από την ηλικία των 40 ετών είναι επιβεβλημένη η οφθαλμολογική εξέταση κάθε δύο χρόνια πάνω από αυτή την ηλικία. οι τρεις συγκεκριμένες εξετάσεις για την ανίχνευση του γλαυκώματος είναι:

1. Βυθοσκόπηση για έλεγχο του οπτικού νεύρου
2. Τονομέτρηση για έλεγχο της ενδοφθάλμιας πίεσης
3. Διενέργεια οπτικού πεδίου σε ύποπτες περιπτώσεις.

glaukwma_6 glaukwma_7 glaukwma_8

Όλες οι παραπάνω εξετάσεις είναι ανώδυνες και μπορούν να γίνουν από όλους τους οφθαλμίατρους.

 

Μπορεί το χρόνιο απλό γλαύκωμα να θεραπευτεί;

Παρότι οι βλάβες που προκαλεί το γλαύκωμα δεν είναι αντιστρεπτές, είναι δυνατόν η έγκαιρη διάγνωση να διατηρήσει την βλάβη σε πολύ χαμηλό επίπεδο και ο ασθενής να διατηρήσει ικανοποιητική όραση σε όλη του τη ζωή.

 

Πώς αντιμετωπίζεται το χρόνιο απλό γλαύκωμα;

glaukwma_9Σκοπός της θεραπείας είναι να ελαττωθεί η ενδοφθάλμια πίεση και σε μερικές περιπτώσεις να ενισχυθεί η αιμάτωση του οπτικού νεύρου. Η συνήθης θεραπεία γίνεται με τη ενστάλαξη ειδικών κολλυρίων που σαν στόχο έχουν να μειώσουν την ενδοφθάλμια πίεση ελαττώνοντας την παραγωγή ή αυξάνοντας την αποχέτευση του υδατοειδούς υγρού. Η έναρξη της θεραπείας απαιτεί την τακτική εφόρου ζωής παρακολούθηση του ασθενούς από τον θεράποντα ιατρό του.
Σε περίπτωση που αυτά τα μέτρα δεν επαρκούν δεν επαρκούν ο οφθαλμίατρος μπορεί να συστήσει ειδική θεραπεία με λέιζερ (λέιζερ τραμπεκουλοπλαστική ή εκλεκτική τραμπεκουλοπλαστική SLT ) ή τελικά την διενέργεια χειρουργικής επέμβασης που ονομάζεται τραμπεκουλεκτομή. Σε ειδικές περιπτώσεις δύσκολα αντιμετωπιζόμενου γλαυκώματος είναι απαραίτητη η τοποθέτηση μια ειδικής συσκευής που λέγεται βαλβίδα ενώ σε σπάνιες περιπτώσεις πολύ προχωρημένου γλαυκώματος μπορεί να χρειαστεί να εφαρμοστεί τεχνητή ψύξη και καταστροφή του λεγόμενου ‘ακτινωτού σώματος’ από όπου παράγεται το υγρό. Αυτό οδηγεί σε μείωση του παραγόμενου υγρού και πτώση της ενδοοφθάλμιας πίεσης .Ο ιατρός σας είναι ο μοναδικός υπεύθυνος που θα συζητήσει μαζί σας για την καλύτερη θεραπευτική προσέγγιση του γλαυκώματός σας .

 

Τι είναι το οξύ γλαύκωμα;

Στην περίπτωση του οξέος γλαυκώματος ,η πίεση στον οφθαλμό φτάνει ταχύτατα σε πολύ υψηλό επίπεδο .Αυτό συμβαίνει λόγω ανατομικά στενής γωνίας ( για το λόγο αυτό ονομάζεται και γλαύκωμα κλειστής γωνίας).

 

Ποια είναι τα συμπτώματα του οξέος γλαυκώματος;

Στην περίπτωση του οξέος γλαυκώματος ο ασθενής προσέρχεται στον ιατρό παραπονούμενος για υπερβολικό άλγος, μείωση της όρασης ,για αίσθημα ναυτίας ή και έμετο. Το μάτι είναι ερυθρό και επώδυνο στην ψηλάφηση.
Υπάρχουν και περιπτώσεις όπου οι κρίσεις είναι ηπιότερες. Στις περιπτώσεις αυτές ο ασθενείς παραπονείται για ομιχλώδη όραση με συνοδό παρουσία ιριδιζόντων δακτύλιων γύρω από φωτεινές πηγές ιδιαίτερα σε καταστάσεις ημίφωτος. Στην περίπτωση αυτή απαιτείται άμεση εξέταση από τον οφθαλμίατρο.

 

Ποια είναι η αντιμετώπιση;

Στην περίπτωση οξέος γλαυκώματος ο ασθενής επειγόντως πρέπει να μεταβεί σε εφημερεύων νοσοκομείο όπου με την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή θα γίνει προσπάθεια ανάταξης τη ενδοφθάλμιας πίεσης στα φυσιολογικά όρια. Εν συνεχεία σε δεύτερο χρόνο ο οφθαλμίατρος σας θα σας προτείνει την διενέργεια μιας ειδικής επέμβασης με λέιζερ (yag –ιριδοτομή) και στα δυο μάτια με σκοπό την αποτροπή μελλοντικών κρίσεων οξέος γλαυκώματος. Η επέμβαση είναι ανώδυνη και γίνεται σε συνθήκες εξωτερικού ιατρείου.

 

Συμπεράσματα.

Το γλαύκωμα αποτελεί μιαν σοβαρή οφθαλμολογική πάθηση. Ειδικά το σύνδρομο χρόνιου απλού γλαυκώματος αποτελεί μια ύπουλη οφθαλμολογική κατάσταση που αδιάγνωστη μπορεί να οδηγήσει σε τύφλωση. Η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση αποτελεί το όπλο για την διατήρηση της όρασης μας .

Τι είναι η γεροντική εκφύλιση της ώχρας  (ΓΕΩ);

gerontiki-ekfylish-oxrias-1 gerontiki-ekfylish-oxrias-2Η γεροντική εκφύλιση της ωχράς είναι μια συχνή πάθηση των ατόμων μέσης ηλικίας, που έχει σαν αποτέλεσμα την απώλεια της κεντρικής όρασης.  Ο ασθενής μπορεί να βλέπει τα αντικείμενα όταν τα παρατηρεί από το πλάι ενώ αντίθετα όταν προσπαθεί να προσηλώσει, βλέπει το αντικείμενο θαμπό ή και καθόλου .

Τι είναι η ωχρά;

Η ωχρά είναι τμήμα του εσωτερικού χιτώνα του ματιού, που λέγεται αμφιβληστροειδής. Είναι υπεύθυνη για τη κεντρική όπως λέγεται όραση. Ο αμφιβληστροειδής είναι ο φωτοευαίσθητος χιτώνας του ματιού που ευθύνεται για την πρόσληψη των φωτεινών ερεθισμάτων και την μετατροπή αυτών στον εγκέφαλο σε εικόνα.

Όταν ο ασθενής πάσχει από γεροντική εκφύλιση της ωχρας  το είδωλο του αντικειμένου που προσπίπτει στην ωχρά δεν μετατρέπεται σε εικόνα γιατι οι φωτουποδοχείς όπως λέγονται δεν λειτουργούν.

Τι συμβαίνει στην ωχρά που έχει σαν αποτέλεσμα την θολή εικόνα;

gerontiki-ekfylish-oxrias-3Η πιο συνηθισμενη μορφή της πάθησης που λέγεται και ‘ατροφική η ξηρού τύπου’, αναπτύσσεται σταδιακά και συνήθως αφήνει κάποιο βαθμό χρήσιμης κεντρικής όρασης .Εξαιτίας της βαθμιαίας εμφάνισης της νόσου οι ασθενείς δεν το αντιλαμβάνονται και έτσι κατορθώνουν να προσαρμόσουν την ζωή τους στα νεα δεδομένα της όρασης .

 

gerontiki-ekfylish-oxrias-4Η λιγότερο συχνή μορφή λέγεται ‘υγρή ή παραγωγική’ μορφή. Στην μορφή αυτή ένας νέος ινοαγγειακός ιστός αναπτύσσεται κάτω από την ωχρά και μπορεί να ελαττώσει απότομα την όραση  και παρότι και στην περίπτωση αυτή η περιφερική όραση διατηρείται ο ασθενής δεν μπορεί εύκολα να προσαρμοστεί.

 

Μπορεί αυτή η κατάσταση να θεραπευθεί;

Αν και η κατάσταση αυτή δεν είναι ιάσιμη  υπάρχει η δυνατότητα με κατάλληλη θεραπεία να επιβραδυνθεί ο ρυθμός μείωσης της όρασης στη υγρή μορφή ΓΕΩ. Ο τρόπος αντιμετώπισης είναι η εφαρμογή λέιζερ σε επιλεγμένες περιπτώσεις, η ένεση ειδικών φαρμάκων μέσα στον οφθαλμό ,η φωτοδυναμική θεραπεία ,η θερμοθεραπεία φάρμακα κλπ . Ο οφθαλμίατρος σας θα σας ενημερώσει σχετικά σε περίπτωση που είναι δυνατή η αντιμετώπιση της κατάστασης σας με έναν από τους παραπάνω τρόπους.

 

Τι θα γίνει αν η όραση μου χειροτερέψει ξαφνικά;

flouroaggeiografiaΣτην περίπτωση που έχει διεγνώσθη οτι πάσχετε από ΓΕΩ και η όραση σας χειροτερέψει ξαφνικά πρεπει οπωσδήποτε να εξεταστείτε επειγόντως από οφθαλμίατρο. Στην περίπτωση αυτή ίσως χρειαστεί να υποβληθείτε σε εξέταση με ΦΛΟΥΡΟΑΓΓΕΙΟΓΡΑΦΙΑ ούτως ώστε να μπορέσει ο οφθαλμίατρος σας να αξιολογήσει το μέγεθος της βλάβης του ματιου σας και να μπορέσει να σας καθοδηγήσει σωστά.

 

Τρόπος αυτοεξέτασης.

Αν πάσχετε από ΓΕΩ και έχετε ένα καλό μάτι μπορεί να περάσει αρκετός καιρός προτού εμφανιστούν συμπτώματα και σε αυτό. Μπορεί να αντιληφθείτε οτι τις ευθείες γραμμές τις βλέπετε τεθλασμένες ή οτι επίσης τα χρώματα μπορεί να ξεθωριάσουν. Τέλος μπορεί να χάσετε την ικανότητα να αντιλαμβάνεστε σωστά τις αποστάσεις.

Ο συχνός αυτοέλεγχος με τον ειδικό πίνακα που λέγεται ΑΜΣΛΕΡ (Amsler grid) μπορεί να βοηθήσει στην πρόωρη διάγνωση της πάθησης και στην δυνατότητα αντιμετώπισης της.

 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΟΥ ΑΜΣΛΕΡ

pinakas-Amsler
  • Κρατήστε τον πίνακα 30 εκατοστά μπροστά από τα μάτια σας .
  • Φορέστε τα κοντινά σας γυαλιά.
  • Εξετάστε το κάθε μάτι ξεχωριστά.
  • Μπορείτε να δείτε τις τέσσερις γωνίες συγχρόνως;
  • Παρατηρείτε κύρτωση, ξεθώριασμα η κυματισμό των γραμμών;
    • Αν δείτε κάτι που σας ενοχλεί επισκεφτείτε το οφθαλμίατρο σας .
    • Εξετάστε το μάτι σας δυο με τρεις φορές τον μήνα.

 

Γεροντική εκφύλιση της ωχράς και καταρράκτης.

Επειδή η ΓΕΩ εμφανίζεται σε ηλικιωμένα άτομα συχνά συνυπάρχει και καταρράκτης. Πρέπει να τονιστεί οτι η αφαίρεση του καταρράκτη στις περισσότερες φορές βελτιώνει την φωτεινότητα της όρασης αλλά όχι την οπτική οξύτητα. Αυτό σημαίνει οτι μετά την εγχείρηση ο ασθενής δεν θα μπορέσει να δει περισσότερα  νούμερα στον Πίνακα- Οπτότυπο .  Αυτό είναι απαραίτητο να γίνει αντιληπτό και κατανοητό από τον ασθενή προτού προβεί σε επέμβαση αφαίρεσης του καταρράκτη.
Για περισσότερες λεπτομέρειες απευθυνθείτε σε ειδικό οφθαλμίατρο.

ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗ ΒΛΑΒΕΡΗ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ

Ο ήλιος μπορεί να υποστηρίζει όλη τη ζωή στον πλανήτη μας, όμως οι ζωογόνες ακτίνες του εγκυμονούν και  κινδύνους. Ο κύριος κίνδυνός προέρχεται από ένα τμήμα της ακτινοβολίας του την λεγόμενη υπεριώδη (UV) ακτινοβολία. Η UV ακτινοβολία είναι ένα συστατικό της ηλιακής ακτινοβολίας, αλλά μπορεί επίσης να προκληθεί και από από τεχνητές πηγές, όπως συσκευές συγκόλλησης, τα κρεβάτια μαυρίσματος (solarium) και διάφορα λέιζερ. Οι περισσότεροι γνωρίζουν τη βλαβερή επίδραση  της υπεριώδους ακτινοβολίας στο δέρμα, αλλά αγνοούν  ότι η έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία μπορεί να βλάψει τα μάτια ή ακόμα ότι και άλλα συστατικά της ηλιακής ακτινοβολίας εκτός της υπεριώδους ακτινοβολίας μπορεί επίσης να επηρεάσουν αρνητικά  την όραση. Υπάρχουν τρεις τύποι υπεριώδους ακτινοβολίας: η ακτινοβολία UV-C που απορροφάται από το στρώμα του όζοντος και δεν παρουσιάζει κανένα κίνδυνο και οι ακτινοβολίες  UV-A και UV-B που μπορεί να έχουν τόσο μακροχρόνιες αρνητικές επιπτώσεις όσο και βραχυπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες για τα μάτια και την όραση.

Αν τα μάτια σας εκτεθούν σε υπερβολικές ποσότητες υπεριώδους ακτινοβολίας κατά τη διάρκεια μιας σύντομης χρονικής περιόδου,  είναι  πιθανό να βιώσουν ένα αποτέλεσμα που ονομάζεται φωτοτραυματική κερατίτιδα. Η φωτοκερατίτις ως  «ηλιακό έγκαυμα του οφθαλμού» μπορεί να είναι επώδυνη και να περιλαμβάνει συμπτώματα όπως κόκκινα μάτια, αίσθημα ξένου σώματος , υπερβολική ευαισθησία στο φως και  υπερβολική δακρύρροια. Ευτυχώς, αυτό είναι συνήθως προσωρινό και σπάνια προκαλεί μόνιμη βλάβη στα μάτια. Μακροχρόνια ωστόσο έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία μπορεί να είναι πιο σοβαρή. Επιστημονικές μελέτες και έρευνες έχουν δείξει ότι η έκθεση σε μικρές ποσότητες υπεριώδους ακτινοβολίας επί χρονικό διάστημα πολλών ετών αυξάνει την πιθανότητα προσβολής και θόλωσης του ανθρώπινου φακού . Επίσης μπορεί πιθανά να προκαλέσει βλάβη στον νευροευαίσθητο εσωτερικό χιτώνα του  ματιού που ονομάζεται αμφιβληστροειδής . Ο αμφιβληστροειδής χιτώνας μοιάζει σε λειτουργία στο φιλμ μιας φωτογραφικής μηχανής και αποτελείται από ένα πλούσιο δίκτυο νευρικών ινών και συνδέσεων  Η κύρια λειτουργία του αμφιβληστροειδή είναι η μεταφορά των οπτικών ερεθισμάτων στον εγκέφαλο όπου αυτά μετατρέπονται σε εικόνα. Επιπροσθέτως, η χρόνια έκθεση και σε μικρότερο μήκος κύματος του ορατού φωτός (δηλαδή, μπλε και ιώδες φως) μπορεί επίσης να είναι επιβλαβής στον αμφιβληστροειδή χιτώνα.

Όσο περισσότερο λοιπόν οι οφθαλμοί εκτίθενται στην ηλιακή ακτινοβολία, τόσο μεγαλύτερος είναι ο κίνδυνος ανάπτυξης , αργότερα στη ζωή , καταστάσεων  όπως ο καταρράκτης ή η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας που αποτελεί το πιο ευαίσθητο κομμάτι του αμφιβληστροειδή.
Δεδομένου ότι δεν είναι σαφές πόσος  χρόνος και πόση   έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία χρειάζεται ώστε να  προκληθεί  ζημιά, συνιστάται  η χρήση  γυαλιών ηλίου ποιότητας τέτοιας που να προσφέρουν επαρκή UV προστασία.

Παρακάτω προσφέρεται μια λίστα σημαντικών  σημείων για να σας βοηθήσει να επιλέξετε την καλύτερη προστασία από τον ήλιο για τα μάτια σας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού αλλά και για όλο το χρόνο:

Ελέγξτε το επίπεδο προστασίας UV

Η UV προστασία (προστασία από τις υπεριώδεις ακτίνες) είναι επιθυμητή όλο το  χρόνο. Επίσης, τα γυαλιά ηλίου θα πρέπει να φοριούνται κατά τη διάρκεια της ημέρας, ακόμη και όταν ο καιρός είναι νεφελώδες ή ομιχλώδης. Τα γυαλιά ηλίου σας θα πρέπει να παρέχουν περισσότερο από το 95 τοις εκατό  UV προστασία.

Ελέγξτε την απόχρωση του φακού.

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι τα σκοτεινότερα γυαλιά ηλίου παρέχουν καλύτερη προστασία, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητα σωστό . Η απόχρωση του φακού θα πρέπει να δεσμεύει το 80 τοις εκατό του ορατού φωτός (το φως που μπορεί να μεταδοθεί μέσω του φακού), αλλά όχι περισσότερο από περίπου 90 τοις εκατό του φωτός καθώς θα είναι δύσκολο για σας να δείτε. Ουδέτερο γκρι, πορτοκαλί, καφέ, πράσινο και είναι καλά χρώματα για να διαλέξετε.

Ζητείστε φακούς που πολώνουν το φως.

Οι Πολωμένοι φακοοί εξαλείφουν  των αντηλιά, ειδικά κατά την οδήγηση, αλλά και έξω στο νερό, όπου η αντανάκλαση μεγεθύνει την ένταση του φωτός. Έκθεση το έντονο φως μπορεί να προκαλέσει κόπωση, πονοκεφάλους, ακόμη και ημικρανίες.

Φοράτε γυαλιά ηλίου πάνω από τους φακούς επαφής σας.

Οι άνθρωποι που φορούν φακούς επαφής που προσφέρουν προστασία UV θα πρέπει να εξακολουθούν να φορούν γυαλιά ηλίου. Τα γυαλιά ηλίου βοηθούν επίσης να αποφευχθεί η οφθαλμική ξήρανση που προκαλείται από τους φακούς επαφής με την επίδραση του ζεστού ανέμου.

Αγοράστε τα γυαλιά ηλίου για τα παιδιά σας.

Εξετάστε την αγορά γυαλιών ηλίου με προστασία UV, για τα παιδιά σας, και να θυμάστε ότι τα μάτια των μικρών βρεφών θα πρέπει πάντα να σκιάζονται  από την άμεση έκθεση στον ήλιο.

Οι φακοί σε γυαλιά ηλίου θα πρέπει να είναι κατασκευασμένα από ανθεκτικό υλικό αν δουλεύετε  σε δυνητικά επικίνδυνο για τα μάτια  περιβάλλον εργασίας ή αν αθλείστε και συμμετέχετε σε αθλήματα επαφής (πχ μπάσκετ, τένις κλπ). Ζητήστε  οι φακοί να αντέχουν σε πιθανή  κρούση. Ακόμα μην ξεχνάτε την προστασία των παιδιών και των εφήβων καθώς  περνούν περισσότερο χρόνο στον ήλιο από ό, τι οι ενήλικες. Τέλος μην ξεχνάτε να επισκέπτεστε τον οφθαλμίατρό σας  τουλάχιστον μια φορά ανά διετία (συνιστώμενο πρόγραμμα των εξετάσεων) για μια ολοκληρωμένη οφθαλμολογική εξέταση. Είναι ένας καλός τρόπος να παρακολουθείτε την υγεία των ματιών σας για τη διατήρηση της καλής σας όρασης.

Οι σύγχρονες εργασιακές συνθήκες και η καθημερινή πολύωρη χρήση υπολογιστών έχει δημιουργήσει μια νέα σειρά προβλημάτων υγείας. Σε αυτά ανήκει και το λεγόμενο Οφθαλμικό Σύνδρομο Ηλεκτρονικού Υπολογιστή.

Το Οφθαλμικό Σύνδρομο οφειλόμενο στη χρήση του κομπιούτερ ( computer vision syndrome) είναι μια Οφθαλμολογική κατάσταση που επηρεάζει άτομα τα οποία εργάζονται μπροστά από την οθόνη των κομπιούτερ. Λαμβάνοντας υπόψιν την αναντίρρητη επέλαση της τεχνολογίας στην καθημερινή μας ζωή , το πρόβλημα πρέπει να αναγνωριστεί και να σχολιαστεί.

Παράγοντες που θεωρούνται υπεύθυνοι για την παρουσία αυτού του συνδρόμου είναι η συγκέντρωση στην οθόνη για μεγάλη χρονικό διάστημα , η λανθασμένη θέση του σώματος ,ο κακός φωτισμός του δωματίου και η αντανακλάσεις της οθόνης,  ο ελαττωμένος βλεφαρισμός (ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων) , οθόνη που τρεμοπαίζει και τέλος κακή αναγνωσιμότητα των εγγράφων σε ψηφιακή  μορφή.

Αίτια

Ο οφθαλμός και ο οπτικός εγκέφαλος αναλύουν με  περισσότερο κόπο την ψηφιακή πληροφορία σε pixels όταν κάποιος διαβάζει  το κείμενο στην οθόνη  απ’ ό,τι όταν διαβάζει την ίδια πληροφορία σε κλασικό έντυπο κείμενο.

Τα γράμματα και τα ψηφία  του κομπιούτερ σε αντίθεση με αυτά του χαρτιού αποτελούνται απο τα λεγόμενα pixel τα οποία είναι μικρές κουκίδες τα άκρα των οποίων είναι κάπως «ξεθωριασμένα».  Έτσι τα γράμματα και τα ψηφία της οθόνης του υπολογιστή   έχουν όρια κάπως  ακαθόριστα οδηγώντας σε φτωχή αντίθεση και διακριτική ανάλυση με το φόντο της οθόνης (συγκριτικά  με το κλασικό έντυπο κείμενο – πχ περιοδικό) .Αυτό μπορεί να το αντιληφθεί κάποιος κοιτάζοντας ένα γράμμα στην οθόνη απο πολύ κοντά. Ο  χρήστης στην προσπάθεια του να διατηρεί την εικόνα  στον οφθαλμό του όσο το δυνατόν καθαρότερη αναγκάζεται  να εστιάζει συνεχώς και αυτό με την σειρά του οδηγεί σε κόπωση των οφθαλμικών μυών.  Επίσης η κοντινή ενασχόληση στην οθόνη του κομπιούτερ οδηγεί σε ένα επιπρόσθετο έλλειμμα προσαρμογής  (ουσιαστικά δυσκολότερης εστίασης ) προσθέτοντας επιπλέον φορτίο στους οφθαλμικούς μύες .Τέλος τα γράμματα που εμφανίζονται σε μία οθόνη κομπιούτερ  , ανάλογα με την ποιότητα και τις αντανακλάσεις της οθόνης και σε συνδυασμό με φτωχό φωτισμό μπορεί να μην παρουσιάζουν ικανοποιητική αντίθεση επιτείνοντας στα προβλήματα.

Συπτώματα

Τα συμπτώματα από τα μάτια για τα οποία παραπονείται ο χρήστης κομπιούτερ και που σχετίζονται με την χρήση του κομπιούτερ μπορεί να είναι καύσος, δακρύρροια , διπλωπία ,αίσθημα βάρους στα βλέφαρα, άλγος ή αίσθημα σφιξίματος των οφθαλμών, παροδικό θάμβος όρασης ή σε βαρύτερα καταστάσεις ακόμα και κεφαλαλγία.

Πρόληψη

Αν και τα στοιχεία δεν καταδεικνύουν ότι η χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή προκαλεί μόνιμες βλάβες οράσεως , μεγάλο ποσοστό  χρηστών ηλεκτρονικών υπολογιστών θα μπορούσαν να μειώσουν σημαντικά τα συμπτώματα που σχετίζονται με την πολύωρη εργασία μπρος στις οθόνες των υπολογιστών.

Τα μέτρα που προτείνονται για την ελαχιστοποίηση της εμφάνισης των συμπτωμάτων που οφείλονται στην χρήση του κομπιούτερ συνοψίζονται στα εξής:

  • Διατήρηση της απόστασης ματιών – οθόνης περί τα 40 – 50 εκατοστά.
  • Τοποθέτηση της  οθόνης του κομπιούτερ ιδανικά  10 με 15 μοίρες χαμηλότερα από το επίπεδο των οφθαλμών.
  • Χρήση αντιθαμβωτικού φίλτρου οθόνης.
  • Χρήση καλού φωτισμού δωματίου (φωτισμού που ελαχιστοποιεί τις αντανακλάσεις).
  • Τοποθέτηση της οθόνης με τρόπο που να αποφεύγεται ο απευθείας φωτισμός της απο το ηλιακό φως
  • Χρήση κατά προτίμηση LCD  οθόνης.
  • Αποφυγή πολύωρης συνεχόμενης χρήσης της οθόνης ( συχνά διαλείμματα).
  • Συχνό ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων ( έστω και ηθελημένα).
  • Πλήρη οφθαλμολογικός έλεγχος εστιάζοντας την προσοχή μας σε μια προσεκτική διάθλαση.
computer-orash-2computer-orash-1

 

Γυαλιά για χρήση με Computer

Γυαλιά για κομπιούτερ πρακτικά σημαίνει την χρήση γυαλιών (απο τα άτομα που ήδη φοράνε γυαλιά) προσαρμοσμένων στην ενδιάμεση απόσταση  στην  οποία συνήθως τοποθετείται  η οθόνη.  Αυτό  θα  πρέπει να αναφέρεται στον οφθαλμίατρο και θα πρέπει η μέτρηση να  γίνεται  αφού  υπολογιστεί η  μακρινή και κοντινή διάθλαση. Μια λύση θα ήταν η χρήση αποκλειστικά ενός ζεύγους γυαλιών για χρήση με το κομπιούτερ . Αυτό όμως θα είχε σαν αποτέλεσμα δυσκολία στην εστίαση αντικειμένων σε μεγαλύτερη απόσταση. Έτσι μια άλλη λύση είναι  η χρήση πολυεστιακών γυαλιών προσαρμοσμένων στην απόσταση εργασίας μας .  gyalia-gia-xrhsh-me-computer

Η επικάλυψη των κρυστάλλων με ειδικά αντιθαμβωτικά φίλτρα επιβάλλεται για χρήση σε χώρους με έντονο φωτισμό. Για παράδειγμα σε άτομα που εργάζονται σε περιβάλλον με φθοριούχο φωτισμό η χρήση γυαλιών με φίλτρο απορρόφησης στα 400nm UV βοηθάει στην απορρόφηση του μπλε φωτός που εκπέμπεται απο την φθοριούχο λάμπα.

Σε όλες πάντως τις περιπτώσεις συνίσταται η σωστή αξιολόγηση του ενδιαφερόμενου από τον οφθαλμίατρο του ή  από τον οπτικό του.  Αν αποφύγουμε τις υπερβολές (τα μάτια μας δεν είναι φτιαγμένα να κοιτούν μια οθόνη απ’ το πρωί ως το βράδυ), είναι σίγουρο ότι το Οφθαλμικό Σύνδρομο οφειλόμενο στη χρήση Κομπιούτερ  αντιμετωπίζεται με επιτυχία στις περισσότερες περιπτώσεις.